Okuyalım Enam’dan, Bakara’dan;
Nebi’yi “Ne bekçi ne vekil” eder!
Dinde zorlama yok, söyler Yaradan;
Zorla iman olmaz, münafık eder!
A’râf iki yüz beş uyarır bizi;
“Sessiz ve içten yalvar” der, değil mi?
Haddi aşanları Allah sever mi?
Zorla iman olmaz, riyakâr eder!
İslam gönül ister, bakın Kur’an’a,
Din Allah’ın dini, şüphe yok buna,
İdraktan yoksunlar değinmez buna,
Zorla din dayatmak imandan eder!
Cebir uymaz Allah’ın Kitabı’na,
Çünkü bu zulümdür insan olana,
Ancak hür insan ulaşır imana,
Zorla din insanı kendinden eder!
Bir bakın Mâide yetmiş yediye;
Dinde aşırılık, sapkınlık diye
Kesin uyarır, anlatmaz hikaye.
Aşırı gitmek insanlıktan eder!
Kur’an rehberdir, seslenir diriye,
Anlamadan okumayın ölüye,
Bir faydası olmaz üflendi diye,
Anlamadan okumak anlamsız eder!
Hem rehber olan Kur’an kutsanırsa
Mesafeler artar, açılır ara,
Sonra birileri girer araya,
Aracı, Kur’an’ı ulaşmaz eder!
Allah şah damarından daha yakın,
Aracı sığmaz, araya almayın,
Alırsanız sizi itmez sanmayın…
Aracı, Allah’ı ulaşmaz eder!
Araya girenler hep olur bela,
Kimse girmesin Allah’la araya,
Girerse yol uzar, gidilmez yaya(!)
Aracı, insanı kula kul eder!
Bulamoğlu söyle dindar farkını;
Dindar dayatmaz, uygular Kur’an’ı,
Dinci din dayatır, bilmez Kur’an’ı,
Zorla din dayatmak dininden eder!
Pendik/21.05.2026
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 11:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!