...
Köklerim toprağa değil,
Gecenin en sessiz duasına iner
Bir yıldız gibi asılıyım göğe,
Her dalımda saklı bir umut,
Her yaprağımda fısıldanan bir “ol”
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Kızımın adı da Tuba.
Ne güzel isim.
Yüreğine kuvvet, maşallah
İnsan, hayattan edindiği yorucu ve yıpratıcı tecrübelerle ‘’ sabır ‘’ imbiğinden geçerek ruhunda sessiz direnişlerin abidesini dikebilir.
Şiir ilk bakışta sadece sıradan bir bekleyiş gibi görünen şeyin, aslında içte büyüyen bir dönüşüm ve kararlılık olduğunu hissettiriyor.
‘’Tuba ‘’ vurgusu bayağı düşündürdü beni.
Bu sadece bir isim değil, karanlığa rağmen ışığı içinde taşıyan ve kırıldıkça olgunlaşan bir simge haline gelmiş.
Aslında bu şiir ,gücün ve azmin sükûnetle de nasıl kanıtlanabileceğinin mükemmel bir örneği olmuş.
Tebrikler ve alkışlar efenim :)
İnanmak, beklemek hem de sabırla. Sonu mutluluğa varacak, bu bilinçle... Yüreğine, emeğine sağlık.
... Evet sakin ama içinde bir devinim yaşayan
Şiir sakin, derin ve hisli. Sabır ve inanç duygusu güzel aktarılmış. Sonu biraz fazla açık ama genel olarak etkileyici...
keyifle okudum yüreğinize sağlık kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta