Ben çaldım kalbini ateş gözlümün
Kapıyı kapattı, bacadan girdim
Ben yaktım kalbini kurşun sözlümün
Bir kibrit çöpüyle ateşe verdim
Başına bir değil, bin çorap ördüm
Sevmeyen gönlünü eline verdim
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kafiye düzeni çok başarılı olmuş... Hoş benzetmeler... Tebrikler :))
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta