Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ben de herkes gibi toprak, su ve bir de ruhtan oluşan insanım. Herkes gibi doğdum, yaşıyorum ve son durağa, yani geldiğim kara toprağa doğru inişli çıkışlı yolculuğumu gerçekleştiriyorum. Başkaca anlatacak şeyler elbette var ama bu da diğer insanların anlattığının bir tekrarı gibi olacaktır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!