dalgalar çekildi...
deniz dingin...
ve dakikalar akıp gitmekte bir yerlere
saat kulelerinden kaçıp kaçıp...
anlar kalıyor geride
yada anılar mı demeli bilmem
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sen de 'an'lara takılmaya başladın..:))
ne mutlu bir iz bırakıp göçene...:))
Ne mutlu yaşayabilene..:))
Tebriklerimle Çiğdem.
Öner Kaçıran
//ne mutlu bir iz birakip göçene...
Ve o sırra erene,ne mutlu...
Sevgiler Çiğdem yüreğine senin..
ve ardında bir hoş sadâ bırakabilene...!
sevgi ve saygıyla
Ben bu şiirdeki saat kulesini tanıyorum 1800 lü yıllardan kalma.Denizin bir sokak arkası ,yanılıyor muyum sevgili Çiğdem?
Tebrik ve sevgilerimimle
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta