Kum zambağı Şiiri - Dağlar Özügüç

Uğruna ne geceler ne yıldızlar yakıldı
Kafam bozuk değil saatler dağıldı
Birçok his öldü içimde
Ama seninki ipe asıldı
Her demim seninle hüzünlü bir fasıldı
Her şeyi bitirdin artık hayal say beni
Herkes kendi kıyısında aslanmış
Kum zambağı kokusu sardı kumsalı
Gece kelebeklerinin gizemli rüyası say beni
Yorgun solgun ve bitkinim
Kendi kabuğuma çekildim
Günahın renklerinden arınıyorum
Böyle boş ve beyhude isteklerden
Vareste say beni

Dağlar ÖZÜGÜÇ