elimde baharın en güzel güneşi var.içtiğim çayın demlenme süresince ayrı kalsa elim, elinden ve sen ne zaman böyle mağrur cümleler yüklesen gözlerine işte o zaman en sevdiğim kazağım senin tuttuğun yakasından sökülmeye başlardı.ve sen ne zaman soğuk dursan öyle kar tatili verirdim yüreğime.sen gelmesen yok yazılırdı benim adım.geç kalsan bir telaş alır giderdi tüm yokluğunu.sonra beklesin dursun kum saatli adam -vakti..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta