Bir varmış, bir yokmuş
Kum saati büyük yerden kurulmuş
Zaman zamana pusu kurmuş
En büyük pusuda insan hataya durmuş
Dünya boşmuş,
Tul'u emel uzunmuş,
Göz maddede boğulmuş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrik ederim sizi muhteşem geçişler yapmışsınız böylelikle şiiriniz çok güzel olmuş içerik de bir okadar manidar olmuş.
TEBRIKLER KUTLARIM
kaleminizi kutlarım yüreğinize sağlık Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta