Kum Saati Şiiri - Mevlüt Bektaş

Yıldız bahçesinde ruh.
Üşüyecek camlarda, can.
Dünya yaratıldı, yedi günde, kıyamet için.
O yüzden anlamsız zaman.
Sen de var anlam.
Hayat, aşk, ölüm ve nice.

Yağmur söndürmeyecek ateşi.
İçinde ki yangın sönecek birazdan.
Rahmet yağdığında buluttan.

Düşüncelerin, boşluğa düşecek, bildiğinde.
Kendine dönüşlerin, başlayacak.
Kum saati bittiğinde.
Ruhun elleri açık, kalacak, semada.
Ölüm meleği arştan indiğinde.
Her yükselen nida, acı olmayacak.
Anlamını bulacak, bugün her şey, hiçbir şeyde.

Son kum tanesi düşecek yarından.
Dünyanın saatine.
Zaman ölecek, bugün
Ölümsüzlüğün,ellerinde.