Küllerle Yaşamak
Ateş oldun içimde, yaktın beni,
savurdum küllerini… kaldım ortasında hayatın.
Bir ekmek aldım akşamüstü, yarısını yedim,
yarısı sana kaldı… gelmeyeceğini bile bile.
Otobüsler geçti önümden, binmedim,
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta