Gecenin omzuna başımı koydum,
sessizlik usulca kalbime çöktü.
Bir yıldız söndü içimde —
belki ben de onunla sönüyorumdur.
Zaman, kendi kuyusuna düşen bir düşünce gibi,
dönüyor, dönüyor, ve hep aynı yere varıyor:
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta