Üzgünüm; bir yalanı, bir hayali sevdiğim için,
Üzgünüm; kendimden bu kadar çok ona verdiğim için.
Pişmanım, evet... Közü bitmez bir ateşe gönül verdiğim için.
Oysa ben, sönmeyecek bir ışık arıyordum kalbimde,
Meğer boş bir fısıltıymış, duyduğum her söz.
Şimdi yandım, yandım, yanacağım kadar.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta