bırak ruhumda yeniden alevlensin tüm acılarım
serpme üzerine tek bir şey çünkü küllerdir diriliş
sonsuzluğa giden bir yolcuyum ve korkarım ölümden
yitip giderim her anında yaşamın
nedir asıl korktuğum ve de kaçtığım böylesine?
sığınmak isteğiyle dolup taşar yüreğim mahzenlere
bilirim o karanlık da korkutur beni derinden
ama bulamaz hiç beni bu yerlerde
derken tüm sesler kesilir birden
gözler görmez olur hiçbir şeyi
işitmez kulaklar
ve de
büzüşür suskun dudaklar
kalmaz hiç bedenin izi
ve konuşmaya hazırlanır ruhun
şefkatle çıkar bedeninden, yaslayarak seni duvara
kapatır gözlerini sımsıcak parmaklarla
okşar da yanağını
alnına bir öpüş kondurarak
bakar kendine geriye çekilerek
ah benim bedenim
neden bu kadar yabancısın bana
ve neden yaklaşamıyorum hiç sana?
Kayıt Tarihi : 21.11.2024 08:52:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!