Feleğin bu yayı, düşürür şu dünyayı,
Mecnun neden çöllerde, arar ki Leyla’yı.
İnsan unutur mu Allah-u taelayı,
Neydi şeytana karşı, kulların savaşı.
Bak Âdem ve Havva da şeytana kandı,
Kabil Habili vurunca, yürekler yandı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta