Yaşam ufuklardan uzatmış gölgesini bize
Kaptırmaktan korkuyoruz kendimizi mutluluklara
Oysa ki yalan gelmiştir hep mutlu yaşayış doğamıza
Biliriz ki hep kulelerin dibinde biten mantar evler gibiyiz
Aslında biz öyle zannederiz bu şaşkınlıkla
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta