Kulağıma kar suyu kaçtı bir zamanlar
Duyduğum güzel sözlerin ardına düştüm
Kimdir bunları söyleyen deyip dururken
Hikmetlerin mânânın peşine düştüm
Mevlânâ Şems Yunus Tapduk Niyazi derken
Birçok Allah aşığı arif zat tanıdım
Sözlerini didik didik karıştırırken
Kendimi, nefsimi ve canımı tanıdım
Beynimde cımbızla sözleri bir yokladım
İçlerinden kendime nasihat çıkardım
Örnek aldım rehber edindim hep onları
İçimdeki kötülüğü çıkarıp attım
İyiyi kötüyü bana onlar öğretti
İçimde pek derin hayranlık yakaladım
Muhabbeti irfanı onlar ile sezdim
Hem içimdeki beni bile anımsadım
Zamanla Rabbime niyaz ile dedim ki
Allah'ım sen bunları özel mi yarattın
Zaman oldu nazlandım pek bir ağladım
Peki beni niye acep böyle yarattın
Ben de olmak istiyorum böyle güzel kul
Hem sana âşık hem de feraset ehli
İman irfan ile muhabbet ile dolu
Güzel ahlak ile ihlas ile bezeli
Gün geldi kızdım ya hu kulun değil miyim
Sana yakın olmaya layık değil miyim
Biliyorum günahım gafletim çok ama
Tevbe etsem rahmetine erişmez miyim
Bir sürü güzel kulun var çıkar karşıma
Hızır mıdır huzur mudur artık görsem ya
Olmadı sen terbiye et Rab sıfatınla
Biraz insan olup öyle ölemez miyim
Ne olduysa sonra oldu rahmet erişti
Rabbim beni kendi yoluna eriştirdi
Elhamdülillah seni çıkardı karşıma
Görüyorsun gönlümü sana düğümledi
Ne istesem verdi Rabbim şükürler olsun
Onlarca ve binlerce hamd-u sena olsun
Yolundan ayırmasın sana layık kılsın
Cümle güzel huylar içimizde cem olsun
El ele verip rıza yoluna gidelim
Gönülden gönüle müminleri çekelim
Bu yollara bir taş da varıp biz koyalım
Bu muhabbetin tesiri her cana dolsun
2023
Hatice ErtürkKayıt Tarihi : 26.07.2026 00:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!