Kula Döndüm Şiiri - Musa Apuhan

KULA DÖNDÜM

Su misali geçti ömrüm
Kurumuş bir güle döndüm
Nerde hani sevdiklerim
Unutulmuş ele döndüm

Gidene dur diyemedim
Döner diye hep bekledim
Ben ömrümü çileledim
Papatyada fala döndüm

Viran olmuş evim barkım
Dümen bozuk dönmez çarkım
Yok mezardakinden farkım
Batıp giden sala döndüm

Sanma göğe çekilmişim
Çarmıhlara gerilmişim
Ölmüşüm terk edilmişim
Çivilenmiş kola döndüm

Vur sinemi tahtasından
Kır gönlümü mahyasından
Leyla mecnun sevdasından
Yersiz yurtsuz çöle döndüm

Bağlatma bana karalar
Kapanmaz bende yaralar
Divaneyim bu aralar
Hele bak ne hale döndüm

Can dediğim candan etti
Tükendi sevda serveti
Kaldır üstümden laneti
Yandım bittim küle döndüm

Bu gözler çok şeyler gördü
Dost dostun defteri dürdü
Vefasızlar hüküm sürdü
Dönmez dilim lala döndüm

Ne yerdeyim nede gökte
Aklım deli ile denkte
Hayatım kapkara renkte
Pusulasız yola döndüm

Selam söyleyin herkese
Bu can doymuştur nefese
Şifrelenmişiz MU ve SE
Ben seninle kula döndüm

Musa Apuhan