Mahşeri divanda, sorarsan eğer
Sırrı sana malum dil yordu beni
Her derdin eseri kalırmış meğer
Kalbimi zorlayan hal yordu beni
Serime, dolandı meyvesiz dallar
Varımı yok etti, mendebur kullar
Yeminle zor geçti o, dünkü yıllar
Gölgesiz salınan dal, yordu beni
Sırrına erdiğim tüm anlar, ziyan
Kime ne diyeyim bu, sana ayan
Hani nerde benim zarımı duyan
Dikensiz denilen gül, yordu beni
Kader, nice çetin dertler yaşattı
Fırsat görüp canlar sere taş attı
Garip gönlüm, hepsi ile baş etti
Sevgisiz; hilekâr kol, yordu beni
Yaradan, yaratmış onca kulları
Beni buldu nerde varsa malları
Özleme gebeymiş sevda yolları
Hasrete uzanan yol, yordu beni
Hak hakikat aşkı, özden bilirim
Hak dilerse aşka meşke gelirim
Ecel, bulur bir gün bizar olurum
Kuralsız kitapsız kul, yordu beni ..
H.C.ÖRS, Ankara 01.07.2024 (12:10) (Arşiv-364)
Hasan ÖzKayıt Tarihi : 1.7.2024 12:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hedefsiz, amaçsız, boşu boşuna
Olmazların, düşmüşüz hep peşine
Bir baktım gelmişim, yetmiş yaşına
Nice boşa geçmiş, yıl yordu beni
Gerek o güzel yorum ve gerekse harika dörtlüğünüz için gönülden teşekkürler sağ olun var olnu Salgı sevgi ve de selamlarımla. Şen ve esen kalınız.
Anlamlı bu güzel yorum için gönülden teşekkürlerimi iletiyorum.
Kadirşinas gönlünüze sevgi dolu yüreğinize sağlık diyor esenlikler diliyorum.
Saygılarımla hoşça kalın hep şiirde kalın.
TÜM YORUMLAR (6)