Kul Utanmasın Şiiri - Mehmet Şahan

KUL UTANMASIN

Hali ahvalini tarif ederken,
Ağzındaki dilden kul utanmasın!
Her tür vebalini tahrif ederken,
Bağrındaki elden kul utanmasın!

Dikenin erdiği rağbeti düşün,
Ekenin derdiği zahmeti düşün,
Rabbinin serdiği rahmeti düşün,
Bağındaki gülden kul utanmasın!

Estikçe gam keder olmasın serde,
Kuru yaprak heder olmasın yerde!
Kurda kuşa kader olmasın perde,
Dağındaki yelden kul utanmasın!

Sezildikçe dilin başa değmesin,
Süzüldükçe selin yaşa değmesin,
Üzüldükçe telin kaşa değmesin,
Zülfündeki telden kul utanmasın!

Pîr-i Fânî der ki; an’a akarken,
Yürek ırmağından hana akarken,
Kalbin dimağından cana akarken,
Gönlündeki selden kul utanmasın!

MEHMET ŞAHAN (PÎR-İ FÂNÎ)
12.08.2026 – KAPAKLI