Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Söyleyediğimizi söylettiririz ya
sokaklara, geceye...
Yüzümüz kızarmaz hiç,
attığımız onca iftiraya rağmen...
Ama gece de
sokakta
yüksünmez hiç...
Oysa dediğiniz gibi mahkum olan geceye
en çok içimizin ıssız sokakları mahkumdur...
Ve çok iyi bilir bunu
şiirler...
Çok çok teşekkürlerimle...
En çok da içimizin ıssız sokakları mahkumdur gecelere en koyu sızısıyla hem de şair
.
.
Söyleyediğimizi söylettiririz ya
sokaklara, geceye...
Yüzümüz kızarmaz hiç,
attığımız onca iftiraya rağmen...
Ama gece de
sokakta
yüksünmez hiç...
Oysa dediğiniz gibi mahkum olan geceye
en çok içimizin ıssız sokakları mahkumdur...
Ve çok iyi bilir bunu
şiirler...
Çok çok teşekkürlerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta