Kül Savuranlar Var Şiiri - Mahir Başpınar

Ölüm gelmez sanan birkaç bunamış
Meydanı boş bulup kül savuruyor
Asker polis kadın çocuk dememiş
Kurşun atanlara gül savuruyor

Görmezden geliyor bunca feryadı,
Ne muradı kalmış ne de bir tadı
Korkaklık üstüne kurulmuş adı,
Boş hayal peşinde yel savuruyor.

Bu devran hep böyle döner sananlar
Saltanata, mala, mülke kananlar
Zorda kaldığında Hakk’ı ananlar
Gün ay şöyle dursun yıl savuruyor

Aklını başına devşirmeyenler
Verdiği ahdini geri yiyenler
Bana kötü bir şey olmaz diyenler
Korkudan titreyip tel savuruyor.

Kendi düştüğü an hırsın bendine,
Aldanıp nefsine, uyar fendine,
Başkası değil de yalnız kendine,
Tabii olmayana zül savuruyor

Rüzgâr vurur kara bulut dağılır
Gün gelir yaralar bir bir sağılır
Sanılmasın Mahir kula eğilir
Besbelli bu hayat kul savuruyor

Mahir Başpınar / 05.09.2026