Kül Oldum Şiiri - Reşat Öztoprak

Sabahın köründe uyandım yine
Yastığım ıslak, içim kan ağlar yine
Pencereden baktım sokaklara
Hâlâ arıyorum seni aralarda
Şehir uyanmış ben hâlâ dalmış
Zamana yenik, kalbim yorulmuş
Fotoğrafların masada durur
Her baktığımda içim burkulur

Kül oldum ben kül
Yandım da bitmez bu özlem, bu yol
Seni çağırır her şarkı, her ses
Neredesin sen, neredesin ses
Kül oldum ben kül
Hasretin yaktı gecemi, gündüzü
Hâlâ bilmiyorum neden gittiğini
Kül oldum, kül oldum, sensiz

Gittiğin gün yağmur yağıyordu
Ellerim boştu, kalbim dağılıyordu
Bir şey demedim, sustum o an
Şimdi o sessizlik boğuyor beni her an
Sokaklar aynı, evler aynı
Ama sen yoksan her yer yabancı
Seslensem de sesin gelmiyor
Sevdan içimden hâlâ gitmiyor

Kül oldum ben kül
Yandım da bitmez bu özlem, bu yol
Seni çağırır her şarkı, her ses
Neredesin sen, neredesin ses
Kül oldum ben kül
Hasretin yaktı gecemi, gündüzü
Hâlâ bilmiyorum neden gittiğini
Kül oldum, kül oldum, sensiz

Belki bir gün dönersin
Belki rüzgar ile esersin
Belki yine o eski sokakta
Yine karşıma çıkarsın
Ama biliyorum içimden
O gün artık gelmeyecek
Sadece kalır bu türkü
Ve seni seven bu buruk yürek

Kül oldum ben kül
Yandım da bitmez bu özlem, bu yol
Seni çağırır her şarkı, her ses
Neredesin sen, neredesin ses
Kül oldum ben kül
Hasretin yaktı gecemi, gündüzü
Hâlâ bilmiyorum neden gittiğini
Kül oldum, kül oldum, sensiz