Kül kadar
Ellerin vardı.
Bir şehri kurup yıkabilecek kadar sıcak.
Şimdi o eller
yokluğumun üzerinde.
Ben üşüyorum.
Sevda dediğin
iki kişinin aynı yangında ısınmasıymış meğer.
Sen çıktın ateşten.
Ben kaldım.
Kül kokuyorum.
Kül oluyorum...
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 13:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!