İnsanlar, birbirine kul hakkı yeme, derler,
Tüm istisnalar hariç hayvanlar yer içerler...
Kul hakkı bizler için yemememiz gerekir,
Hem boynuna borçtur hem affedilmeyen iştir…
Her canlı yaşamalı Rab izin verdiğince,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta