Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Az, öz ve veciz, pek manidar, ibret alınası bir şiirdi.
Bu gün mahkemeden sıyrılmak, yakayı kurtarmak mümkün olabilir.
Ama mahkeme-i kübra? İşte orası zor.
KutluYORUM.
100+Heybem.
Selam ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta