Küfürlerim, kırılma noktam benim.
Ecdadına sövüyorsam eğer...
Öyle böyle değil bir ağacı köklerinden
Ayırırcasına kırmışsındır beni.
Bilirsin; Köksüz hayatta kalamaz ağaçlar
Fakat, ben alıştım buna
Toprağından sökülmüş bir ağaç misali
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta