yirmi dört mart iki bin üç, İstanbul.
Bir ışık tutun
Bir ışık tutun aydınlatsın karanlık odamı
Tutun ellerimden
Tutun yalvarırım yemin olsun dizimde derman olmadı
Yaşlı bir yol vardı yaşanmamış
Yürümek tek çareymiş, yoksa yaşanmazmış
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta