yirmi dört mart iki bin üç, İstanbul.
Kendi elimden kaçan aptal kelimeleri okumaktan korkuyorum en az yarını görmekten korktuğum kadar
Ve ben korkularımı inkar etmekten yoruldum
Ellerim tir tir titrerken kendime neden yalan söyledim?
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta