Fikrimin şühedalarıydı gerçekler
Ne kadar büyüktü oysa savaşım
Şimdi…yalan ordusuyla kalışım..
Aslına mugayir “insanlar”
“insan” demeye utandıklarım…
Güncesiz hayatımda tek gerçeğim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




______vuruldum…
Siyaha boyandı düş kırıntılarım
Ah ediyor ruhum, derin çığlıklarım
Hani erdemdi dürüstlük?
___________kaç paraya satıldı bu “insancıklar”?
yüreğinize sağlık efendim.
Hali tüm çıplaklığıyla anlatan bir kara şiir. Şiir kara olmasına kara da ak yürekte öyle beyazlanarak damla damla sızmış ki çok güzel derslik bir şiir olmuş.yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun. İlk tam puanınız benden.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta