Zifirin batağında
Alevler içinde çaresiz,aciz
Beni fark etmeyen yüzlere bakıyorum
Sensizliğe Uyanıyorum
Şairi Ölmüş Bir Şiirin Buruk Mısralarında
Yazlara kar yağıyor kışlara güneş
Düşler gerçek, gerçekler yalan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta