Değmesin mabedimin göğsüne nâmahrem eli!
Duy şimdi şairimin söylediklerini.
Duy ki elleri kırılasıcalar, çeksinler ellerini!
Duysunlar ayak seslerimizi,
arşı titreten hür sadamızı.
Kudüs semaları, ağıtlar yakıyor,
ümmetin uykusunu bölmek istercesine.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta