Kalem sustuğunda tüfek konuşur,
Bir ağıt yakılır, küller boğuşur.
Kudüs bir kandildir, sönmez ebedî,
Ona bakan bilir: Direniş yeminî.
Ne duvar yıkar bu kudreti, ne tank,
Ne de utancın içinde susan ahlak.
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Gerçekte yaşanan en dramatik şiir. Bir tarafta dünyada düzenini( Ağalığını) korumaya çalışan bir mütegallibe...Diğer tarafta tam mazlum denecek sessiz kalabalıklar. Bombalar düştükçe O'nlar daha bir sessizleşti. Çünkü kimse O'nlara hak vermedi.
Şiir bunu anlatıyor ama kafiye çok ahenkli durmuş, çözemedim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta