İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gerçekte yaşanan en dramatik şiir. Bir tarafta dünyada düzenini( Ağalığını) korumaya çalışan bir mütegallibe...Diğer tarafta tam mazlum denecek sessiz kalabalıklar. Bombalar düştükçe O'nlar daha bir sessizleşti. Çünkü kimse O'nlara hak vermedi.
Şiir bunu anlatıyor ama kafiye çok ahenkli durmuş, çözemedim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta