Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kendini Tanı..! (Delphi Kahinleri)
Şiir Hakkında:
Duyguların içinden kadın ve erkek geçmediği sürece, şiir insan olamaz. İnsanı yansıtmayan şiir de, toplum için yeterli değildir. Bu durum, ölüm ve yaşam için de geçerlidir. Aslında her şiir bir yerlere gömülen bir yaşam bedenidir. Siz o bedene bakmasını bilmediğiniz sürece, hiçbir anlamı ve manası olmaz. Aşığın ölmediği şiir, aşka yaşam veremez. Çünkü aşk, ölmekten doğan bir hiçlik güneşidir. Kimimiz bu güneşi anlatılanda ...
