Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Mümkün olsa pek çok kişi isterdi belki de...
Ben küçükken anneannem derdi ki; siz büyüyorsunuz, biz küçülüyoruz. Çocukluk işte, o zamanlar pek anlam veremezdim bu söze... Oysa yaşam böyle; doğan büyür, büyüme bitince küçülmeye başlar insan yavaş yavaş...
Düştük bir kere...
Güzeldi okuması Özlem şairem, emeğinize, yüreğinize sağlık.
Selam ve sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta