Pontus mübadillerinin bırakıtında
dostluğun humusuna kök salmıştılar
çağla ve badem çağındaydılar
makta kestiler acıktılar
bazlamayı yoğurda doğradılar
gartubuyu çökeliğe bandılar
namaz kıldılar çay kaynattılar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta