Güneşe karşı oturuyor...
Küçük n’ ye benzeyen evde.
çalan çalınan odalarda kapı kolları yok...
Yüzünü soğuğa fırlatmış
fayanslar...
körebe koridor...
sıcakta soğukta duvar...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




eh, güzel :)
tebrik ederim susku, yazmalısın evet..., ama bir vakit daha sadece kendine, kimseye değil evet sede/ce kendine...
zira vaktinden önce dalından kopmuş koruk bir meyveden alınacak tad, kekremsi olur ;)
peki,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta