Odun ateşinde kara demlikte,
Demledim çayımı içtim ki oh be,
Ne şehir’e benzer nede sahile,
Bana köşk oluyor tahta kulübe.
Çayırlarda haşladım taze patates,
Çok güzel eğlendik, mutludur herkes,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta