Küçük, kerpiçten bir evimiz vardı
Ufak penceresinden,
Kocaman bir güneş düşerdi,
Evimizin orta yerine
Seyrederdim...
Işık kümesin de uçuşan,
Toz zerreciklerini....
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta