Kimsesizlik giysisine büründüm bir anda.
Solmuş anılar yığınla durur bir yanda.
Hasretliğim! Ne kadar beni sevmiyor olsan da.
Ben seni canımdan çok seviyorum küçüğüm.
Bakmıyorsun artık o zakkumlu pencereden dışarı.
Bin yerden yara aldı gönül hisarı.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta