Geceleri gündüzleri karıştırmak yazık şey.
Hüzünleri katmak hep hayata, kahretmek…
Bir kördüğümü çözmeye çalışırken,
Bilinmez uçurumlara sürüklenmek…
Tüm baharları koynumda saklamışken,
Hiç bilmeden seni bende yitirmek…
Ne kahreden bir yangındır bilir misin?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta