Küçüğüm, aksi havayla beraber geliyor hasretin.
Nitekim uzak, nitekim alabora.
Deniz mavisini ala çalmış,
Bu akan hasret pınarı.
Küçüldükçe küçülüyor yerim,
Sığınmak belki mümkün, belki imkansız.
Üç duvar, bir ufacık pencere.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
