Küçük bir çocuk ağlıyordu
Kenara çekilmiş,büzülmüş duruyordu
Dudakarı titriyor konuşamıyordu
Etrafına acımasızca bakıyordu
Hayat onu erken büyütmüştü
Nasıl bakardi ki geleceğine
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Saçı kimsesizliğine dağılmış hayat eksiği bir insan terkedilmiş zamana.., kısıtlı yarına..
Güzeldii yorgun bşlayan hayatın şiiri..
Yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta