Benim İstanbul’umun bir çift ela gözü var,
Pendik sahilinden Adalara bakar gibi.
İstanbul’umun minik parmakları var,
Haliç sırtları gibi.
Minicik dudakları,
Sanki Bebek sahili.
Işıldayan gözleri, konuşmaya hasret ağzı var,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
İstanbul denince; benim dilim- damağım kurur, yutkunamam, hasretlik dibe vurur, özlemlerim coşar! Çünkü ben bir İstanbul tutkunu ve İSTANBUL çocuğuyum.
Sn. Nurullah Zafer Okur, evlat böyle birşey işte.. bir babaya özlemle ne şiirler yazdırıyor. Yüreğinize sağlık diyorum, beni alıp taaa İstanbullara götürdünüz. Toprağıma.. Tebrik ediyorum.
Saygı ve dostluklar yüreğinize.
Doğum gününüz münasebeti ile
uğradığım sayfanızda
bu güzel çalışmanızla karşılaştım.
tebrikler.
Yaşayacaklarınız
yaşadıklarınızdan
daha renkli
daha hareketli
daha bereketli
geçmesi temennsi ile
doğum gününüzü tebrik ediyor
sağlık mutluluk ve başarı dolu bir ömür
Yüce Rabbimden niyaz ediyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta