Güz penceresinden düşüyor şehre beyaz kar,
Kaplardı siyahlıkları hülyâ seherinde;
Kaplardı şu gerçekleri güz penceresinde,
Karlar… Şu buluttan yağan hülyâ gibi ağlar…
Mâtem gecesinden yağıyor şimdi siyah kar.
Güz rüzgarı yılgın yalıyor saçları, hülyâ,
Bir bir düşüyor boş yere hülyâydı da güyâ…
Örter ya siyah gölgeye kaplar yeri karlar…
Göllerde ya sâkince hayal bir de beyazca,
Bir bir büyüyen ilkbaharın güzde vedâsı,
Gerçeklere kar yağdırıyor güzce sedâsı…
Beklerdi ya bahçen ya bi’ hülyâ ya beyazca…
Lâkin düşüyor kara karlar, yere mâtem.
Karlar ya beyazlık sana hülyâ krizantem…
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 23:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiir ezgisel bir tonla imkansız görülen bir hayali krizantem üzerinden yansıtıyor. Herkesin bir krizantemi, yani hülyâsı vardır. Ben de şu soruyu sormak istedim bu şiirle: "Krizantem olabilecek bir hülyâ mı, yoksa o güzel günler krizanteme hülyâ mı?" Ben de bu soruya hülyânın krizanteme hülyâ olduğu yanıtını verdim. Gerçekler de krizantemlerimize olan uzaklığımız kadar acı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!