Kral çıplak değil türlü renkte donları aç değil açık değil doyuyor sofrasında en yakın dostları ôyleyse çok yaşasın kralım, ezilsin üzüm gibi başları sessiz kalan halkın, sürünsün mübahtır kula kul olan genç yaşlı kim varsa ulan yansın, acıyanın yedi ceddini her nere ise memleketini yurdunu, emekli uyu uyandıranında geçmişini ruhunu.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta