Koyun kendisini güden çobanın
Ne çomağın görür ne de taşını
Vurup kanattığı habis çıbanın
Ne ucunu görür ne de başını
Acep ne düşünür ne var içinde
Başın eğmiş yürür sürü içinde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Sözüm ona bir yol tutmuş gidiyor
Mağlup pehlivana hürmet ediyor
Sırtı yere gelmiş inat ediyor
Ne nakavtın görür ne de tuşunu
Şartlanmışsa ne yapsın...gözü başka bir şey görmez ki..
Güzel çalışma..
tebrikler..
Turan Bey!
Yine dolu dolu yine karnlıklara ışık olnuş yüreğine sağlık saygılarımla benden tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta