Köyümde Şiiri - Kenan Gezici

Akşam geliyor akşam.
Rüzgâr mı taşıdı.
Burnumda mende,
Birde kekik kokuları.
Erçek’te, köyümde.
İlk satırlarımı orda yazdım.
Çoğu şeyi vurdum yerden yere.
Mamedik rüzgârı dağıttı saçlarımı.
Dilimde, bilinmeyen diller.
Şartlar hiçbir zaman eşit değildi.
Çok sonra öğrendim yaşamayı.
Toprak elimde pul pul.
Fırsat verilmedi
Ben yeşertecektim toprağı.
Ve ben demir raylarda.
Şakıro’dan türküler kulağımda.
Zamanın bir fısıltısı kaldı.
En güzel dolunayı.
Ben köyümde gördüm.

Kenan Gezici 14/03/2026