İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
...Sari dikenli tarlalarda...bir an Van Gogh tablosunu düsündürecek oldu gibi...ama...daha dün ayrilmisim gibi yöremden...yazilarda duyulur mu bu kadar yakinlik, bu kadar taptazelik, bu kadar simsicaklik...Ne güzel sade anlatislar, dizelere isleyisler...kutlarim efendim, yüreginize saglik, Anadolumda bu gezinti sanki gercekdi
çoçukluğumdan bır fotoğraf karesı sahra taşiyan kuçuk ınce bıt kız cocuğu sıluetı.......
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta