İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bir tepenin yamacinda,
Sirinmi sirinsin,
Yemsesil agaclar arasinda
Bir cennet gibisin…
Tebrikler
Ben bu köyü bi yerlerden tanıyorum ama...
Yaşanan özlem, köye değil de eski dostluklara sanırım. Ne zaman bir yanlışlık görsek, köylerimizi hatırlarız. Aslında hatırlamak istediklerimiz köyümüzün kendisi değil, eski güzelliklerdir bence.
Selam ve saygılar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta