Ardından geceyi, güne inşa ettim.
Benim misin demedin be vicdansız yâr!
Bakışlarını gördüğüm düşe benzettim,
Sen hülyalardan belirmedin bana
Pek bi’ çaresizim sanki
Yahut pek de bi’çaresiz
Günü düşüşünden ben kurtardım sabah
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta